 |
| นกเขาชวา / Zebra Dove: Bkk, Thailand |
1.
เราเลี้ยงนกได้โดยไม่ต้องขังกรง
มีนกตัวไหนบ้างที่อยากอยู่กับเราตลอดเวลา
แล้วเราล่ะ อยู่กับนกตัวไหนได้ตลอดเวลาหรือเปล่า
ในสวนไม่ใหญ่โต จัสมีเพื่อนเป็นนกเขาเล็กปีกลาย (ปีก ลาย ไม่ใช่ ปี กลายนะคะ จัสเคยอ่านชื่อบทกวีบทหนึ่งผิด คนเขียนหัวเราะแทบแย่)
เพื่อนนกตัวแรกชื่อชาร์ลี ^^ สนิทสนมถึงกับเคยเกาะไหล่
ชาร์ลีกับจัสอยู่ด้วยกันในสวนเกือบทุกเย็น บางครั้งก็มานอนหลับบนหญ้า หันหน้ามาทางเรา ห่างออกไปหนึ่งเมตรเอง
แต่ส่วนใหญ่จะเดินไปเดินมาไม่หยุด ต้อกแต็ก ๆๆๆๆ
พอถึงฤดูแรกแห่งรัก สีฟ้าที่หน้าและที่คอก็เริ่มจัดขึ้น เหมือนไปผัดหน้าด้วยสีครามเลยค่ะ สีและลายก็เข้มขึ้น
แล้ววันหนึ่ง ชาร์ลีก็เริงรำ !!!
มันพองขนคอ ก้มหน้าหน่อยนึง กางปีกหรา
เดินหลุนๆไปข้างหน้าแล้วถอยหลัง เดินหน้าแล้วถอยหลัง ซ้ำๆ
ลีลาท่าทางแปลกตา ทั้งงดงามทั้งตลก เหมือนหนุ่มหล่อแต่งตัวไปงานพาร์ตี้แล้วเมา !
ลีลาท่าทางแปลกตา ทั้งงดงามทั้งตลก เหมือนหนุ่มหล่อแต่งตัวไปงานพาร์ตี้แล้วเมา !
ทำไมชาร์ลีต้องทำหัวทิ่มด้วย เคลื่อนกายแอบมอง
โอ ชาร์ลีทำอวดสาวนก
มันทำหัวทิ่มเหมือนจะบอกว่า "โผมเมารักคับ"
^^
แล้วชาร์ลีกับสาวนกก็สร้างรังที่ต้นมะม่วงน้ำดอกไม้
มันช่วยกันเก็บกิ่งไม้เล็กจำนวนมาก ใช้ดินโคลนเป็นตัวสมาน ดุจดังช่างปูนฝีมือดี จัสเห็นลูกนกโผล่หน้าออกมาสี่ตัว
ต่อมา มันพาลูกนกมาหัดบิน มันให้ลูกเกาะที่พนักเก้าอี้กลมในสวน
ลูกนกยังประคองตัวเองไม่ได้ ตกจากพนักห้อยหัวลงขณะยังเกาะขอบกลมแน่น
มันกลับขึ้นมาอีก แต่แล้วก็ตกห้อยหัวลงไปอีก เหมือนดูเด็กฝึกกายกรรมเลย ชาร์ลีและภรรยาช่วยกันฝึกลูกๆอยู่เป็นชั่วโมง
หลังจากนั้นมันก็นำลูกบินจากคอน(ขอบพนักเก้าอี้)หนึ่งไปอีกคอนหนึ่ง เป็นภาพที่น่ารักสุดๆ
ภาพนี้บอกจัสว่า "ทรงตัวให้ได้ก่อน หัดโผ แล้วค่อยหัดบิน"
2.
ชาร์ลีฝึกลูกน้อยทั้งสี่เป็นชั่วโมงเลยค่ะ และโรงฝึกก็อยู่ใต้กระโจมสูงในสวน อุปกรณ์คือหมู่เก้าอี้
จัสไม่แน่ใจ แต่รู้ว่าชาร์ลีบอกลูกๆมันว่าจัสเป็นเพื่อนของมัน
จัสเลยมีนกเขาเล็กปีกลายเดินเล่นใกล้ๆในสวน จากหนึ่งตัวก็เป็นหกตัว
น่ารักที่สุดก็ตอนที่มันนอนซุกบนหญ้า นอนอาบแดด ^^ น่าสบาย
ต่อมามีนกเขาตัวเท่าไก่ตอน สวยมาก ตัวมันเป็นสีแทน คนสวนบอกว่า มันคือนกเขาแดง แต่นกเขาแดงก็มีสีเทาอมฟ้าด้วยนะคะ
นกเขาแดงมาเป็นคู่ค่ะ นกคู่นี้เดินสวนกันกับนกเขาเล็ก สวนกันไปสวนกันมา ทำไม่รู้ไม่ชี้เหมือนไม่เห็นกัน แต่ก็รับรู้ว่ามีอีกฝ่ายอยู่
จัสรู้เพราะมันไม่เดินชนกันซะที
จัสเองทำตัวลีบเล็กอยู่บนเก้าอี้ในสวน
นกเขาแดงรับรู้ว่าจัสเป็นส่วนประกอบหนึ่งที่ไม่น่าสนใจ ^^
จัสดีใจที่เพิ่มที่ล้างจานไว้ภายนอก วันหยุดมีโอกาสล้างถ้วยจานในที่ลมโชย แสงแดดส่อง
ถ้วยชามแห้งสะอาด
ได้ลม ได้แดด แล้วยังได้ชมนกชมไม้
ทุกวันอาทิตย์ เวลาได้ล้างถ้วยจาน นกเขาเล็กรุ่นใหม่ ตัวเล็กๆจะมาป้วนเปี้ยนอยู่ข้างๆ ด้านที่ไม่มีหลังคา
จัสจะเข้าครัวไปเอาข้าวสารมาโรยให้ มันจะกินนิดหน่อยก่อน แล้วร้องเรียกนกอีกตัว
กู๊ กะ รุ๊ก กุ๊ก กู๊ อย่างนี้เลยค่ะ
อีกตัวนึงจะบินมากินด้วยกันสองตัว เดินอยู่ข้างจัสเหมือนไก่เลยค่ะ
นกเขาเล็กชอบกินข้าวสวยด้วย ตอนแรกๆจัสเลี้ยงมันด้วยข้าวสวย
มันน่ารักมาก ไม่ตะกละ อิ่มแล้วก็ไป
ที่บอกว่าไปคือย้ายไปเดินในสวนค่ะ กู้ กะ รุ็ก กุ๊ก กู๊
นกเขาเล็กปีกลายกับจัสใช้เวลาด้วยกันบ่อยๆ ความสบายใจเล็กๆน้อยๆรักษาความอ่อนโยนของจิตใจไว้
ความสบายใจเกิดขึ้นได้ง่ายๆ เรียกว่าความสุขก็ไม่ผิด
ความสุขเรียบง่ายไม่ฉูดฉาดที่มาถึงเสมอในช่วงเวลาที่ลงตัว
ความสุขจากความสบายใจ
สบายใจพอที่จะทำสิ่งที่ทำให้เป็นสุข
ความสุข เติบโต และ งอกเงย จากความสบายใจ
ดีใจที่ได้เขียนเล่าถึง"นกอิสระ ชาร์ลี และ ครอบครัว"
ซึ่งไม่น่าจบในคราเดียว
^^
หวังว่านกจะทำให้ยิ้มเหมือนที่มันทำให้จัสยิ้มนะคะ
*
มันช่วยกันเก็บกิ่งไม้เล็กจำนวนมาก ใช้ดินโคลนเป็นตัวสมาน ดุจดังช่างปูนฝีมือดี จัสเห็นลูกนกโผล่หน้าออกมาสี่ตัว
ต่อมา มันพาลูกนกมาหัดบิน มันให้ลูกเกาะที่พนักเก้าอี้กลมในสวน
ลูกนกยังประคองตัวเองไม่ได้ ตกจากพนักห้อยหัวลงขณะยังเกาะขอบกลมแน่น
มันกลับขึ้นมาอีก แต่แล้วก็ตกห้อยหัวลงไปอีก เหมือนดูเด็กฝึกกายกรรมเลย ชาร์ลีและภรรยาช่วยกันฝึกลูกๆอยู่เป็นชั่วโมง
หลังจากนั้นมันก็นำลูกบินจากคอน(ขอบพนักเก้าอี้)หนึ่งไปอีกคอนหนึ่ง เป็นภาพที่น่ารักสุดๆ
ภาพนี้บอกจัสว่า "ทรงตัวให้ได้ก่อน หัดโผ แล้วค่อยหัดบิน"
 |
| นกเขาขวาสองตัว / Two Zebra Doves |
2.
ชาร์ลีฝึกลูกน้อยทั้งสี่เป็นชั่วโมงเลยค่ะ และโรงฝึกก็อยู่ใต้กระโจมสูงในสวน อุปกรณ์คือหมู่เก้าอี้
จัสไม่แน่ใจ แต่รู้ว่าชาร์ลีบอกลูกๆมันว่าจัสเป็นเพื่อนของมัน
จัสเลยมีนกเขาเล็กปีกลายเดินเล่นใกล้ๆในสวน จากหนึ่งตัวก็เป็นหกตัว
น่ารักที่สุดก็ตอนที่มันนอนซุกบนหญ้า นอนอาบแดด ^^ น่าสบาย
ต่อมามีนกเขาตัวเท่าไก่ตอน สวยมาก ตัวมันเป็นสีแทน คนสวนบอกว่า มันคือนกเขาแดง แต่นกเขาแดงก็มีสีเทาอมฟ้าด้วยนะคะ
นกเขาแดงมาเป็นคู่ค่ะ นกคู่นี้เดินสวนกันกับนกเขาเล็ก สวนกันไปสวนกันมา ทำไม่รู้ไม่ชี้เหมือนไม่เห็นกัน แต่ก็รับรู้ว่ามีอีกฝ่ายอยู่
จัสรู้เพราะมันไม่เดินชนกันซะที
จัสเองทำตัวลีบเล็กอยู่บนเก้าอี้ในสวน
นกเขาแดงรับรู้ว่าจัสเป็นส่วนประกอบหนึ่งที่ไม่น่าสนใจ ^^
จัสดีใจที่เพิ่มที่ล้างจานไว้ภายนอก วันหยุดมีโอกาสล้างถ้วยจานในที่ลมโชย แสงแดดส่อง
ถ้วยชามแห้งสะอาด
ได้ลม ได้แดด แล้วยังได้ชมนกชมไม้
ทุกวันอาทิตย์ เวลาได้ล้างถ้วยจาน นกเขาเล็กรุ่นใหม่ ตัวเล็กๆจะมาป้วนเปี้ยนอยู่ข้างๆ ด้านที่ไม่มีหลังคา
จัสจะเข้าครัวไปเอาข้าวสารมาโรยให้ มันจะกินนิดหน่อยก่อน แล้วร้องเรียกนกอีกตัว
กู๊ กะ รุ๊ก กุ๊ก กู๊ อย่างนี้เลยค่ะ
อีกตัวนึงจะบินมากินด้วยกันสองตัว เดินอยู่ข้างจัสเหมือนไก่เลยค่ะ
นกเขาเล็กชอบกินข้าวสวยด้วย ตอนแรกๆจัสเลี้ยงมันด้วยข้าวสวย
มันน่ารักมาก ไม่ตะกละ อิ่มแล้วก็ไป
ที่บอกว่าไปคือย้ายไปเดินในสวนค่ะ กู้ กะ รุ็ก กุ๊ก กู๊
นกเขาเล็กปีกลายกับจัสใช้เวลาด้วยกันบ่อยๆ ความสบายใจเล็กๆน้อยๆรักษาความอ่อนโยนของจิตใจไว้
ความสบายใจเกิดขึ้นได้ง่ายๆ เรียกว่าความสุขก็ไม่ผิด
ความสุขเรียบง่ายไม่ฉูดฉาดที่มาถึงเสมอในช่วงเวลาที่ลงตัว
ความสุขจากความสบายใจ
สบายใจพอที่จะทำสิ่งที่ทำให้เป็นสุข
ความสุข เติบโต และ งอกเงย จากความสบายใจ
ดีใจที่ได้เขียนเล่าถึง"นกอิสระ ชาร์ลี และ ครอบครัว"
ซึ่งไม่น่าจบในคราเดียว
^^
หวังว่านกจะทำให้ยิ้มเหมือนที่มันทำให้จัสยิ้มนะคะ
*
