บนโต๊ะทำงานมีของสำคัญและของที่มีคุณค่าทางจิตใจ
เป็นของที่ได้มาจากคนอื่นบ้าง หามาเองบ้าง
ต้องมีสมุดเขียน ปากกา ดินสอทื่อ ๆไว้เขียนบทกวี
เขียนบทกวีหลายประเภท บางครั้งก็ผสมสองสามประเภทไว้ด้วยกัน
เช่นเดียวกับต้นไม้ดอกไม้ในสวน
สีหลักในสวนคือสีขาวที่มองเห็นได้ในแสงกลางคืน
รวมถึงสีอื่น ๆ ที่ถูกเจือจางด้วยสึขาวด้วย เช่นชมพูซีด เหลืองซีด
แม่เคยบอกว่า เฟื่องฟ้าดอกขาวเหมือนผ้าลูกไม้
จึงถูกนำมาไว้ในสวนนี้
เห็นทีไรก็นึกถึงชายกระโปรงผ้าลูกไม้จากภาพตอนเด็ก ๆ
สีชมพูซีดเกือบขาวของกุหลาบอังกฤษ "โรซาลิน"
กุหลาบอังกฤษ "ชารีฟา อัสมา" สีชมพูอมส้ม เมื่อบานเต็มที่ในอากาศร้อนชิ้นจัด
ก็กลายเป็นสีขาว
กุหลาบทั้งข้างบนและข้างล่างก็เป็นสีส้มซีดจางและเหลืองจางจนเกือบขาว
สีขาวที่โปรดปราน ระบายอยู่บนดอกยี่เข่ง
ดอกไม้กลีบย่นที่มีเกสรฟูสีเหลือง
เมื่อดอกเฟื่องฟ้าขาวเหมือนผ้าลูกไม้
ดอกยี่เข่งก็เหมือนผ้าป่านเนื้อบางที่ถูกอัดกลีบ
ดอกตูมของยี่เข่งเป็นสีเขียวอมขาว
ในสวนนี้มีสีอื่น ๆ แตะแต้ม พวกเธอโดดเด่นอยู่ท่ามกลางสีขาว
และทำให้สีขาวโดดเด่น
ช่อพยับหมอกสีฟ้าย้อยลงมาดูอ่อนโยนยิ่ง
แต่ก็เห็นกับตาว่ามีบางคนโยงใยช่อดอกให้ตั้งตรงด้วยเส้นเอ็นนับไม่ถ้วน
เห็นทีไรทำให้นึกถึงหุ่นเชิดทุกที
ถีงการจัดสวนจะเป็นการฝืนธรรมชาติ เช่นนำต้นไม้ที่ไม่เคยขึ้นด้วยกันมาอยู่ด้วยกัน
แต่ถึงอย่างไรก็ต้องชอบสภาพแวดล้อมแสงและน้ำที่เหมือนกันหรือใกล้เคียงกัน
การตัดแต่งให้ได้รูปทรงเป็นเรื่องที่เข้าใจกันในหมู่คนปลูกต้นไม้
แต่เมื่อเห็นเส้นเอ็นเหล่านั้นก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า...
ความอ่อนโยนของพยับหมอกถูกมองข้าม
ถูกฝืนธรรมชาติด้วยการผูกมัดโยงใยทำลายความอ่อนช้อยที่เป็นจุดเด่นของเธอ
ต้นเล็บครุฑ ที่พยายามทำให้เป็นก้อนเมฆลอย ริดใบบนก้านช่วงล่างออก
ปล่อยไว้เป็นก้อนที่ข้างบน
ยังไม่สวย สวยเมื่อไรก็คงถ่ายรูปก้อนเมฆเล็บครุฑมาให้ดู
"ซัมเมอร์ไทม์" ตอนแย้มบานเป็นสีเหลืองซีด ๆ
และเปล่งประกายสีเหลืองเจิดจ้าเมื่อเบ่งบาน
เพื่อที่จะกลายเป็นสีขาวเมื่อบานเต็มที่แล้ว
ปลูกกุหลาบเหลืองไว้ รอให้บานเต็มต้นในวันเฉลิมพระชนมพรรษาในหลวงของเรา
และแน่นอนต้องจัดหาซัลเวียสีฟ้ามาเคียง
สีฟ้ากับสีเหลืองอยู่ด้วยกันแล้วสวยงามที่สุด
แล้วยังเป็นสีธงชาติของประเทศสวีเดนด้วย
เมื่อบานเต็มที่ กลีบข้างนอกก็จะเปลี่ยนเป็นสีขาว
สีเหลืองที่ตรงกลางก็เจิดจ้า
เห็นเป็นสามมิติ
บอนต้นนี้จากแม่ บอนสีชมพูมีลายขาวและเขียว
เรียงเล่นระดับและคิดเอาเองว่า ...
นี่คือน้ำตกสีชมพู
กลางหน้าฝนปีนี้ กุหลาบชมพูบานนับไม่ถ้วน
และบานไม่หยุด จนเข้าเดือนพฤศจิกายนแล้วก็ยังออกดอก
ดอก "แวววิเชียร" หรือที่เรียกเองว่า ดอก "อย่าลืมฉัน" สีแดงหม่น
เห็นปุ๊บคว้าปั๊บเพราะเห็นเป็นครั้งแรก
สีดูเท่ดี ไม่โฉ่งฉ่าง
"แวววิเชียร" สีม่วงเข้มนี้เห็นแล้วถึงกับอึ้งไปเลย
ไม่เหมือนกับสีม่วงพันธุ์ดั้งเดิมของแม่
เห็นว่าสวยแปลก ทั้งสีแดงและสีม่วงอยู่ในกระถางเดียวกันกับสีขาว
จึงกลมกลืนกันไป
และยังช่วยให้กุหลาบสีชมพูมีคู่สีที่น่าสนใจ
ข้างล่างเป็นดอกไม้แนบดินสีม่วงอ่อนจาง ไม่ใช่ "ม่วงเช้า" ของเรา
เพิ่งรู้ว่าชื่อหญ้า "กาบหอย"
เป็นดอกไม้สีม่วงอีกอย่างที่สายลมเอามาฝาก ดอกเล็กกว่าหัวไม้ขีด
แต่แผ่ไปเป็นหย่อมท่ามกลางหญ้าเขียวอย่างสวยงาม
ปีที่แล้ว เมื่อหมดฝนก็หายไปเพื่อที่จะกลับมาใหม่
คืนหนึ่งกว่าจะทำงานเสร็จก็ดึกมากแล้ว
ก่อนเข้านอนก็ออกไปที่ระเบียง เงยหน้าเห็นพระจันทร์ทรงกลดงดงามมาก
รับวันใหม่ 12 สิงหาคมที่เพิ่งผ่านเข้ามา
ถ่ายภาพเอาไว้ พบว่าไม่งามเท่าที่ตาเห็น
มองจันทร์แล้วกระซิบบอกแม่ตัวเองว่าลูกคิดถึง
และกล่าวถวายพระพรสมเด็จพระราชินีของเรา
"ขอพระองค์ทรงพระเจริญ"
เวลาดูต้นไม้ดอกไม้แล้วสดชื่น ไม่ว่าของจริงหรือรูปถ่าย
ไม่ว่าต้นไม้ดอกไม้ที่เห็นจะเป็นของเราเองหรือของคนอื่น
ก็จะรู้สึกถูกอกถูกใจ
ลงภาพและเรื่องเล่าเพื่อเก็บความสดชื่นและช่วยจำ
ว่าเดือนสิงหาที่ทั้งร้อนทั้งเปียกโชกและชื้น ดอกไม้ต้นไม้ในสวนนี้เป็นอย่างไร
ห่มโลก
Blanket Earth
*
ภาพถ่ายจากเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม 2557
