19.3.56

ลูก ๆ ของชาร์ลี นกอิสระ / Free Birds, Charlie's Children


 นกเขาเล็กปีกลาย นกสีน้ำตาล ขาว ดำกับน้ำทะเล Zebra Dove

ชาร์ลี นกอิสระที่บ้านออกลูกออกหลานมามากมาย
พวกเขาไม่ได้นอนที่นี่แต่มานอนอาบแดดในสวนทุกวัน
ใกล้ชิดแต่ไม่สนิทสนมเหมือนลูกนกรุ่นแรก
ถึงเวลานั่งในสวนก็จะทำตัวเป็นส่วนประกอบที่ไม่สลักสำคัญ
ให้พวกเขาวนไปเลี่ยงมาน่ารักดี




อันที่จริง ซีบร้าโดฟนี้แปลว่านกเขาชวา แต่ขอเรียกว่านกเขาปีกลายไปก่อน
บ้านเราได้นกเขาชวาใส่กรงงามมาจากทางใต้ เราเรียกมันว่าชาร์ลี
วันหนึ่งประตูกรงเปิดออก มันหายไป และกลับมาอย่างนกอิสระ
ซึ่งทำให้เราสบายใจ
 ต่อมาชาร์ลีก็พาครอบครัวของมันมาที่นี่เสมอ ๆ
พวกมันเป็นส่วนหนึ่งของความสุขในสวน


ตัวนี้เป็นตัวที่มีสีเข้มที่สุด ทำให้จำได้ดี มันมีร่องอกลึกสวย ต่างจากตัวอื่น ๆ
มักถูกรังแก ไล่ให้ออกไปไกล ๆ ไม่ให้กินเมล็ดธัญพืชที่โรยให้เป็นบางวัน
แต่มันก็มีวิธีที่จะย้อนกลับมาเข้าใกล้อยู่เสมอ
เป็นหนึ่งในสองตัวที่เข้ามาใกล้ที่สุด




สี่ภาพนี้ถ่ายวันเดียวกัน เป็นภาพนกเขาปีกลายชุดแรกของช่วงนี้


ภาพชุดที่สอง



สุดสัปดาห์ต่อมา เห็นว่าโตขึ้นมากเลยถ่ายรูปไว้
หลายตัวดูนวลผ่อง หางยาวขึ้น แต่เจ้าตัวผิดแผกก็ยังคงมีสีแทนเข้มและจงอยปากสีฟ้าจัดเช่นเดิม
ไปค้นคว้ามาว่านกนวลผ่อง ตาที่มีขนขาวล้อมเป็นวงอย่างนี้เป็นนกมงคล
ทำเอาใจหายกลัวคนจะจับไป



ที่เห็นเป็นเมล็ดเล็ก ๆ นั่นเป็นธัญพืชที่ซื้อมาติดบ้าน ไว้โปรยให้กิน
นกกระจอกก็มาผสมโรงกินเลี้ยงด้วย ทีท่าคล้ายว่าเกรงใจ
นกเขาไม่กระพือปีกไล่นกกระจอก แต่กลับไล่กันเอง
นกกระจอกกับชาร์ลีก็เลยกินสบาย



นกอิสระแสนสวย เติมชีวิตชีวาให้สวน



ตัวนี้เป็นตัวที่กล้าเข้ามาใกล้เกือบถึงตัว แต่มันเกเรไล่ตัวสีแทนให้หนีไป
ตัวนั้นก็ไม่เคยคิดสู้ ไล่ก็ไป



อวบอ้วน



ผุดผ่อง




มองกล้องซะด้วย



นี่เป็นอีกชุดในยามเย็นและอีกด้านหนึ่งของสวน เป็นชุดที่สาม



สีช่างกลมกลืนกับพื้นดิน เห็นไหมคะว่ารูปข้างล่างมีกี่ตัว



 นี่ก็เริ่มโก่งตัวก่อนไล่ตัวอื่น วิ่งไล่ กางปีก บินไล่
ตัวที่ยอมก็ยอมเลย ไม่กัดกัน



การสังเกตนกนี่ใช้เวลาเป็นปี ๆ เลยทีเดียว


ถ้าชอบอ่านเรื่องชาร์ลี หรือเรื่องนก ตามลิงก์นี้ไปเลยค่ะ 
เรื่องของชาร์ลี นกอิสระและครอบครัว
เพิ่งรู้ว่า นกเขาชวาเป็นนกที่อยู่กับคู่ของมันจนตาย





*


18.2.56

ที่ของแพน เพื่อนมีหาง / My black and white friend


แพนเป็นหมาในบ้าน เกิดในบ้าน

ในช่วงเวลาสิบปี 
ถ้าเราต้องการเป็นทั้งพ่อแม่ พี่น้องและลูกหลานของชีวิตใดชีวิตหนึ่งแล้วละก็
เลี้ยงหมาสักตัว

เจ็ดปีหมาเท่ากับหนึ่งปีคน
ปีแรกเราเลี้ยงทารกหมาจนมันอายุเจ็ดขวบ
โตเร็วดีแท้

ผ่านปีที่สองจากหมาน้อยกลายเป็นหมาวัยรุ่นอายุสิบสี่
เริ่มแอบหนีไปเที่ยวข้างนอกทุกทีที่มีโอกาส

ปีที่สามเป็นหนุ่มสาวเต็มตัว อายุยี่สิบเอ็ด
หมาหนุ่มเริ่มหายตัวไปเฝ้าหมาสาว
ไม่ฟังเจ้าของชั่วคราว

ปีที่สี่อายุยี่สิบแปด ปีที่ห้าอายุสามสิบห้า ปีที่หกสี่สิบสอง
ปีที่เจ็ดสี่สิบเก้า
เป็นหมาวัยกลางหมา
รุ่นลุงป้าของคน

เมื่อเลี้ยงมาได้สิบปีก็อายุเจ็ดสิบ เป็นยายย่าตาปู่
แต่ถึงอย่างไรหมาก็ยังเป็นน้องหมาเพื่อนหมาของเราเสมอ
เพราะสมองของมันเจริญเต็มที่เท่าเด็กห้าขวบ
 มันจึงเป็นเด็กจวบจนวาระสุดท้าย
ต้องการมีเราอยู่ใกล้ ๆ จนถึงวันนั้น
วันที่มันต้องจากเราไป


*


ที่ของแพน




















*
 

บ้านเรามีคนเอาหมาไปปล่อยกันเยอะ
กรุงเทพเต็มไปด้วยหมาจรจัด
บ่งบอกว่าคนส่วนหนึ่งไม่รับผิดชอบ
บางคนมีปัญญาซื้อ แต่ไม่มีปัญญาเลี้ยง
เอามาเลี้ยง พออยากเลิกเลี้ยงก็เอาไปทิ้ง
หมาที่ถูกทอดทิ้งต้องเผชิญชะตากรรมโหดร้ายแสนรันทด
ถ้าได้รับความเมตตา ความรัก มันก็น่ารัก ซื่อสัตย์ เป็นเพื่อนที่ดีได้ไปจนวันตาย

เพื่อนคนหนึ่งเล่าว่า
ชายเจ้าของหมาคนหนึ่งทำร้ายหมาของเขาทุกวัน
แต่ทุกครั้งที่เขากลับมาบ้าน มันก็กระดิกหางวิ่งเข้าไปต้อนรับ
ความรักความซื่อสัตย์ของหมาไม่มีข้อแม้และเงื่อนไขต่อคนที่หยิบยื่นอาหารให้
ใครที่รักหมาและมีความรับผิดชอบไปรับหมามาเลี้ยงได้นะคะ
 มีทั้งพันธุ์ไทย พันธุ์เทศ พันธุ์ทาง
ส่วนใหญ่เป็นหมามีคนเลี้ยงมาก่อน 
หมาก็ต้องการบ้านที่มีความรักไม่ผิดคน
 แรกเริ่ม เราอาจคิดว่าจะเป็นฝ่ายให้ความรักความอบอุ่นมัน
แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็จะรู้เองว่า
มันก็ให้ความรักความอบอุ่นเราเหมือนกัน







*





หน้าเว็บ