4.8.56

วันอาทิตย์เป็นมิตรกับครัว สตูว์ไก่ / Chicken Stew

วันอาทิตย์มักเป็นวันที่สงบเงียบ เป็นวันที่ได้เข้าครัวทำอะไรง่าย ๆ ทาน
เวลาที่เหลือส่วนใหญ่ก็ขลุกอยู่ในสวน

สองอาทิตย์ที่ผ่านไปทำสตูว์ไก่
คลุกไก่กับเกลือและพริกไทยดำที่บดเองสด ๆ
แล้วทอดให้เหลืองกรอบ ข้างในไม่สุกไม่เป็นไรเพราะจะเคี่ยวต่อ


ใส่หอมใหญ่ลงไป ตักไก่ทอดมาวางไว้ข้างบน
ธรรมดาแม่จะทอดทีละอย่าง คือตักไก่ขึ้นแล้วทอดหอมหัวใหญ่
 พวกลัดขั้นตอนก็ทำอย่างนี้


ทีนี้ก็ใส่มันฝรั่งลงไป ตักไก่กับหอมหัวใหญ่มาไว้ข้างบน 
^^ แม่ส่ายหน้าอยู่บนฟ้า
แล้วบอกว่า ทำไมไม่ทอดทีละอย่างล่ะลูก


รอจนกลิ่นหอมโชยออกมาก็ใส่มะเขือเทศ
ก่อนหน้านี้ไม่ผัด 
แต่พอใส่ซอสมะเขือเทศ ซีอิ๊วขาว ซ้อสแม็กกี้(นิดหน่อย) เกลือ พริกไทยดำป่น
ก็ผัดคลุกเคล้าแบบไม่ซีเรียส
ปล่อยไว้ให้เกรียม ๆ ที่ข้างนอก ใช้ไฟสูงตลอดเลย
เกรียมแล้วมันจะหอม


พอหอมมาก ๆ แล้วก็เติมน้ำจากเครื่องกรองให้ท่วมแล้วปิดฝา
รอให้เดือด
พอเดือดแล้วทีนี้ก็เคี่ยวไฟรุม ๆ ไปเรื่อย ๆ
(ตอนนี้มีอะไรทำก็ไปทำได้)
เคี่ยวไป ๆ ให้น้ำกระดูกออก ปิดฝาแง้มไว้นิดนึงให้ไอระเหยออกมา
น้ำแกงจะงวดลง
ถ้าชอบค่น ๆ ก็เคี่ยวนานหน่อย

โอ กลิ่นหอมมาถึงแล้ว พร้อมชิมรสเค็ม ๆ มัน ๆ เปรี้ยว ๆ
 สตูว์ได้ที่รอรับประทาน


นี่คะสตูว์ที่เคี่ยวได้ที่ ทานกับข้าวร้อน ๆ  ทานเปล่า ๆ ก็อร่อย
เช้ารุ่งขึ้นอุ่นให้ร้อนทานกับขนมปังปิ้งอร่อยมาก
หอมใหญ่ละลายเช่นเดียวกับมะเขือเทศ มันฝรั่งก็แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
น้ำสตูว์ก็เข้มข้นขึ้น น่าจิ้มขนมปัง


*





14.7.56

นกปรอดบ้านขาว ตอน 3 / Bul Bul Birds @ Our Home part 3



ครั้งที่แล้วเล่าถึงประสบการณ์บินครั้งแรกก็เจอฝนของลูกนกปรอดเกิดที่บ้าน
ที่จบลงด้วยดี ลูกนกได้กลับรัง
คนเล่าเป็นสุข ทิ้งท้ายไว้ว่ายังมีที่สุขกว่านี้
ที่สุขกว่านี้ก็คือ วันรุ่งขึ้นแม่นกพาลูกนกมาเยี่ยมค่ะ
มาเกาะกิ่งต้นเข็มห่างจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่แค่เมตรนึง มองเอามองเอา
ต่างก็มองกัน คิดถึงจะตาย

นี่เป็นวันรุ่งขึ้นหลังจากเข้าไปแทรกแซงพาลูกนกเปียกปอนกลับรัง
วันที่สองก็หัดบินต่อ ยังงอมอยู่เลย ขนแข็งตั้ง ๆ บนหัวบอกว่าเป็นผู้ชาย
แม่เป็นคนพามา ที่ถูกคือ แม่เป็นนกพามา



มองกันจริงนะนี่ หางใครโผล่ออกมา 

ช่างจิ้มลิ้ม


ยังคงมอง 
เหมือนบอกว่า "อยากมองก็มอง อยากถ่ายรูปก็ตามสบาย"



ยกหน้าโพสต์ท่าให้เลย น่ารักจัง




ใบหน้าท่าทีของนกน้อยเป็นแรงบันดาลใจทำให้อยากวาดการ์ตูน
ขนบนหัวแสกกลางด้วย ^^



กลับมาเยี่ยมมามองกันจริง ๆ นะคะ 
บทสนทนาไร้เสียงที่ตรึงใจ


ขนอุยอ่อน ๆ ที่หน้าอก


หางกับตัว ถ่ายจากด้านข้างยังไม่บินหนีเลย
วางใจ...



จำลูกตาได้ติดตาติดใจจากครั้งติดฝน



สวยเหลือเกิน นกอิสระ(ของฉัน)



ผลจากคำพูดที่ว่า "เราเลี้ยงนกได้โดยไม่ต้องขังกรง"



คำว่า "ชมนกชมไม้" เข้ามาให้เห็นตรงหน้า
ส่งความอ่อนโยนละเมียดละไมมาถึงหัวใจคน
คนเป็นสุขก็เชื่อว่า ความรัก ผูกพัน และห่วงใยก็ส่งถึงหัวใจนกเหมือนกัน
ความรู้สึกดี ๆ ทั้งหมดนี้ละเอียดอ่อน ลึกซึ้งและกินใจจริง ๆ

บางครั้ง เราคอยนก
บางครั้งนกคอยคน
เราไปเยี่ยมพวกเค้าไม่ได้
นกต้องมาเยี่ยมเราแต่ฝ่ายเดียว

เชื่อว่า วันหนึ่งมันจะพาคู่รักมาด้วย
มาสร้างรังออกไข่
นกน้อยรุ่นใหม่จะเกิดที่นี่
ในสวนบ้านขาวที่ใบไม้มีรูพรุน
มีหนอน มีแมลง มีผีเสื้อ มีผึ้ง
มีนก

แล้วเจอกันมัมมี่ แด้ดดี้ และเบบี้บุลบุล




*







หน้าเว็บ