10.7.57

อาเซียน / ASEAN




อาเซียนคือการรวมตัวกันของสิบประเทศในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งมีทั้งหมดสิบสองประเทศ
ปัจจุบันเรียกตนเองว่า "ประชาคมอาเซียน"
มีไทย ลาว กัมพูชา พม่า เวียตนาม มาเลเซีย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ และบรูไน

รวมตัวกันเพื่อร่วมมือและร่วมงานสร้างประชาคมใหม่
มีหลักการ กฏเกณฑ์ กฎบัตร และข้อตกลงผ่านอนุสัญญา สนธิสัญญา ปฏิญญา
มีแผนแม่บท แผนปฏิบัติการ เป็นข้อบังคับและแนวทางปฏิบัติร่วมกัน

ส่วนสองประเทศในภูมิภาคนี้ที่ไม่ได้เข้าร่วมคือ ปาปัวนิวกินี และติมอร์ตะวันออก


คำจำกัดความของ "อาเซียน" และ "เอเซียตะวันออกเฉียงใต้" นั้นแตกต่างกันอย่างชัดเจนคือ

อาเซียนคือองค์กรร่วมของสิบรัฐสมาชิก
ส่วน เอเซียตะวันออกเฉียงใต้คือภูมิรัฐศาสตร์อันเป็นที่ตั้งของสิบสองประเทศ
จีงเกิดสองหลักสูตรการเรียนการสอนในโรงเรียนและมหาวิทยาลัยดังนี้
1. วิชาเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา (South East Asia Studies) ศึกษาภูมิรัฐศาสตร์ของสิบสองประเทศในภูมิภาคนี้ทั้งทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ การเมือง ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และอื่น ๆ

2.  วิชาอาเซียนศึกษา (ASEAN Studies)  ศีกษาเกี่ยวกับองค์กรนี้เป็นหลัก โดยใช้อาเซียนเป็นแกนกลางในการสร้างหลักสูตรทั้งทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ การเมือง ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และอื่น ๆ
หลักสูตรข้อสองแตกต่างกับข้อหนึ่งอย่างชัดเจนว่าเป็นการศึกษาองค์กรร่วมของสิบรัฐสมาชิก
เช่น
ภูมิศาสตร์อาเซียน ศึกษาความเป็นเขตร่วมทางภูมิรัฐศาสตร์ที่เกื้อกูลให้เกิดการรวมตัวกัน
ประวัติศาสตร์อาเซียน ศึกษาเหตุผลกลไกที่พัฒนาการก่อตั้งอาเซียน
การเมืองและความมั่นคง ศึกษากระบวนการร่วมสร้างกลไกทางการเมืองและความมั่นคงร่วมกันของสิบรัฐสมาชิก
เศรษฐกิจอาเซียน ศึกษาการพัฒนาและการร่วมมือกันทางเศรษฐกิจตามข้อตกลงและแผนปฏิบัติการร่วมกัน


*
หมายเหตุ ได้ข้อมูลนี้หลังอ่านบทความเขียนโดย อาจารย์ ดร.สมเกียรติ อ่อนวิมล
เห็นว่าน่าสนใจเลยนำมาย่นย่อให้อ่านง่าย
*


22.4.57

นกแม่ลูก เจ้านกกระจอกเอย (2) / Oh Sparrows (2) Mom and her Chick


Sparrow Mom feeding her chick.


บางครั้ง ความสุขเกิดขึ้นง่าย ๆ
จากสิ่งเล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญต่อความรู้สึก


Little chick with pieces of seed on its beak

เห็นลูกนกครั้งแรกเป็นลูกนกเขาชวา สะดุดใจทำไมตัวสั่น กระพือปีกถี่ ๆ อยู่เรื่อย ๆ และพิงแม่ตลอด
นึกว่าเป็นลูกนกเจ็บป่วย มีโรคประจำตัวตั้งแต่เกิด กังวลมาก
ลูกนกกระจอกตัวนี้เป็นลูกนกตัวที่สองที่เห็น ตัวสั่นเหมือนเป็นไข้จับสั่นเลย
แต่ไม่ใช่หรอก
ลูกนกทั้งสองไม่ได้เจ็บป่วย เป็นเพียงลูกนกปีกอ่อนที่หวั่นหวาดต่อโลกที่กว้างกว่ารังนอนมากมาย

ลูกนกไม่ต่างจากลูกคนที่ต้องหัดลุก หัดนั่ง หัดยืน
ต้องหาความสมดุลในทุกการทรงตัว
เป็นลูกนก ยังต้องหัดบินอีกด้วย
หลังจากนอนอยู่ในรังเล็ก ๆ ที่อบอุ่น ได้รับการห่อหุ้มอยู่ในอ้อมปีกของแม่
ต้องโผบินสู่มวลอากาศเวิ้งว้าง
มีเพียงคู่ปีกของตนเท่านั้นที่จะช่วยให้ทรงตัวอยู่ได้
เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งแรก ครั้งใหญ่ ครั้งสำคัญของชีวิต


Sparrow chick cries or calls her mommy and mom always comes

เวลาลูกนกหยุดกระพือปีกก็จะร้องเรียกแม่ คล้ายเด็กร้องไห้หาแม่ หรืออาจเร่งจะเอาอาหาร
แม่เฝ้าสรรหาเมล็ดพืชที่เหมาะสม ปอกเปลือก แล้วป้อน
ไม่เห็นแม่กลืนกินเองเลย คงรอให้ลูกอิ่มก่อน
แม่นกทำให้ทุกอย่างแต่ลูกน้อยก็ยังร้องโวยวายอยู่ดี
ลูกร้องแม่ก็หยุด กระโดดกลับมาดูลูก


Perfect Mom

แม่นกจริงจังกับการให้อาหารลูกมาก
ลูกนกยังกินเองไม่ได้ คงเพราะปอกเปลือกไม่เป็น เอาเปลือกออกจากปากไม่ได้
นกกระจอกเป็นนกชนิดเดียวที่เห็นปอกเปลือกเมล็ดข้าวฟ่างก่อนกลืนกิน*


Chick tries to balance her poise

ทันทีที่แม่ผละไป ลูกนกก็เสียสมดุล ขากางเลย


Chick's crying out, mom's back, still looking for proper seed

ลูกนกร้องเสียงดัง แม่รีบกระโดดมาหา ตายังสอดส่ายหาเมล็ดพันธุ์ที่เหมาะใจมาป้อนลูก


Conversation occurs?

ที่นี้ต่างคนต่างร้อง ไม่รู้ว่าแม่ลูกพูดอะไรกัน
(ตอนนี้อยากเป็นนกมาก แล้วก็ต้องเป็นนกกระจอกด้วย ไม่อย่างนั้นคงฟังไม่รู้เรื่อง)


Mom's talking, chick's turning her face away from mom

แม่ยังพูดอยู่แต่ลูกนกหันหน้าหนี
ถึงตอนนี้ แม่นกยังไม่ได้กินอาหารเลย



Chick stops crying, mom is nearby

ลูกนกเงียบแล้ว แม่ไม่ผละไป แต่หาเมล็ดพืชอยู่ใกล้ ๆ ให้ลูกนกอุ่นใจ

นกทั้งสองมาที่บ้านเป็นประจำ
ถึงวันนี้ ลูกนกทรงตัวได้ดีขึ้น มันมักบินหนีแม่ไปนั่นไปนี่
แม่เคี้ยวอาหารเสร็จมองหาลูกเลิ่กลัก
อมอาหารบินตามลูกไปป้อนบนกิ่งเฟื่องฟ้า
ป้อนเสร็จ พูดนั่นพูดนี่
แล้วลูกนกก็บินตามแม่ลงมาบนลาน
ลูกนกไม่ติดแม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว
มันรู้ว่าแม่จะหามันเจอ และจะมาป้อนอาหารที่อมไว้ในปากให้กับมัน


ความสุขง่าย ๆ
จากสิ่งเล็ก ๆ
ที่ทำให้ใจสั่นไหวกับความอ่อนโยนที่เกิดขึ้นต่อหน้า

 ภาพที่ถ่ายได้เหล่านี้ ไม่ได้ใช้ความพยายามใด ๆ
เพียงถ่ายภาพไปเรื่อย ๆ

ความเคยคุ้นก่อให้เกิดความวางใจ
ฉันและหมู่นก เราต่างเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันในสวนแห่งนี้
เราต่างเป็นส่วนหนึ่งบนโลก
ไม่มีใครเหนือกว่าใคร

ในมุมมองที่ตรงข้าม เราต่างเป็นทั้งผู้รับและผู้ให้
ไม่มีใครเหนือกว่าใครในมุมมองนี้เช่นกัน
และนี่ก็ไม่ใช่การหาเหตุผลของความรู้สึกเป็นสุข
เพราะต้นเหตุก็อยู่ต่อหน้าเรานี่เอง

เมื่อเราเป็นสุข
เราไม่มองหาเหตุผล
เพราะเราย่อมรู้อยู่แก่ใจว่าอะไร ที่ทำให้เราเป็นสุข




*




หน้าเว็บ